Non ás guerras. Rachemos coas fronteiras.

Manifestación sábado 23 de abril ás 13h dende a Praza Roxa de Santiago de Compostela.

Convoca: Rede galega en apoio ás persoas refuxiadas

13007246_1693299417604181_8481566142695614604_n

¿Refugiados?

PasaxeSegura-BannerSe calcula que más de un millón de personas han entrado a Europa para solicitar derecho de asilo. Cada día siguen llegando más. En septiembre del año pasado, los dirigentes europeos decidieron atender a sólo 120.000 peticiones en los próximos dos años. A España le correspondían 16.000. Cinco meses después, sólo han llegado 18 personas. ¿Qué está pasando?

Rubén Sánchez

No son tantos

Mirando las previsiónes más exageradas, (según el Frontex), habrían entrado un millón y medio de personas… en un espacio habitado por 508 millones de habitantes. Algo así como si en un pueblo de 508 habitantes hubiera llegado uno nuevo.

Sin embargo, el lenguaje utilizado (“migraciones masivas”, “avalancha”, “crisis humanitaria”, etc.) hace pensar en grandes fuerzas de la naturaleza imposibles de controlar por el ser humano.

Se han llegado a alzar voces alertando del peligro de la pérdida de identidad europea, algo ridículo si atendemos a la proporción. Sin embargo, la respuesta de los dirigentes europeos sí pone en peligro los valores humanistas de Europa. El derecho de asilo está recogido en el artículo 14 de la declaración de Derechos Humanos y en el artículo 18 de la Carta de los Derechos Fundamentales de la Unión Europea. El asilo es un derecho y hay que reconocérselo a quien le corresponda. Seguir lendo

PASAXE SEGURA XA! – Manifestación A Coruña

Imaxe

PasaxeSegura-CartelA3

6F: III Marcha por la dignidad en Ceuta

Fuente: Pressenza

03.02.2016 – Ceuta (España) Gabriela Amaya

Playa-Tarajal-6-febrero-2014-720x489

(Imagen de Antonio Sempere. Playa Tarajal 6 febrero 2014. Devolución en caliente de numerosos inmigrantes, como puede verse en la imagen.)

Dentro de la campaña “2016, por el cambio en política migración. Hacia la Europa de las Libertades”, tendrá lugar en Ceuta (España) la III Marcha por la Dignidad, coincidiendo con le segundo aniversario de la muerte de quince inmigrantes subsaharianos en la playa del Tarajal, donde se encuentra la valla que separa Ceuta (España) de Marruecos, en un intento por llegar nadando a tierras españolas. Seguir lendo

TODAS SOMOS MIGRANTES E REFUXIADAS TODAS TEMOS DEREITOS

Abrir as fronteiras é o berro dos homes, mulleres, mozas, nenos e nenas abandoados na fronteira entre Grecia e Macedonia, actualmente en folga de fame. A súa protesta é o símbolo do que piden outros miles de persoas en transito detidas, en todo o mundo, en diferentes fronteiras. Tamén na Fronteira Sur do Estado Español.

Abrir as fronteiras tamén é o berro que nace a raíz do xenocidio que representan as miles de persoas que non chegaron ao seu destino. Abrir as fronteiras e acoller a quen fuxe da guerra e da miseria, na procura dun melllor futuro. É tamén unha resposta ao terror e ao medo que sementan as bombas. Seguir lendo

Mesma humanidade, mesmos dereitos

Foro Galego de Inmigración

18 de decembro, día mundial das persoas migrantes

Nós, cidadás e cidadáns coruñeses provenientes de distintas culturas e países de todos os continentes da Terra, sentimonos agradecidos ca veciñanza da tamen nosa cidade, pola boa acollida que nos dan cada día. Agradecemos tamén ao noso concello a apertura ao diálogo e a colaboración: estamos nunha cidade “libre de CIEs”.

Con todo, hoxe, día mundial das persoas migrantes,  temos que mencionar os dereitos de que se nos priva a moitas persoas.

O primeiro dereito é o de vivir na propia terra. Moitos de nós vimos de países cuxa economía é arrasada por empresas multinacionais e a forma de vida tradicional fíxose inviable. Outros e outras, vimos de países que foron considerados por outros como “áreas de interese” e fomentaron a radicalización dos conflitos até producir situacións de guerra ou de inseguridade permanente. Perdemos así o dereito a vivir en nosa propia casa.

Perdemos tamén o dereito a circular libremente. Ao noso paso interpuxéronselle leis, tratados, valos con coitelas, arames espiñentos, exércitos e policías. Como resultado, moitos e moitas tardamos anos en facer unha viaxe que se podería facer en horas. Moitas destas persoas faleceron no camiño, outras chegaron mutiladas, moitas, foron enganadas, violadas e explotadas. Outras morreron afogadas nun mar convertido en muralla e cemiterio de persoas que buscaban unha vida digna.

En moitos casos perdemos o dereito a vivir do noso traballo, a participar na vida política, a recibir asistencia médica gratuíta… a simplemente residir como cidadáns e cidadás e vivir como persoas. Estamos atadas por cordas que se anudan en Madrid e en Bruxelas. E somos expulsadas por un carísimo aparello represivo de acoso policial con redadas racistas, detencións, centros de internamento e deportacións en voos, barcos e por terra.

E tras moitos anos de todo isto, agora vannos a facer un exame para darnos a nacionalidade….

Estamos a esperar que poidan chegar os nosos veciños que están migrando ou solicitando refuxio e están a morrer cada día.

Nós decimos non á guerra e á intervención militar. Esiximos o fin do comercio armamentístico e a reforma das políticas exterior e de veciñanza da UE para contribuír ao desenvolvemento político e económico sustentable nos países de orixe.

Coñecendo que o pobo galego pasou e pasa pola dura experiencia da emigración, sabemos que pode entender mellor o noso chamamento:

Non deas cabida ao fanatismo e a xenofobia, non deas cabida á intolerancia e a discriminación, non nos condenes á exclusión, a sobreexplotación, a escravitude sexual, ao temor… non contribúas á formación de guetos de marxinalidade.

Somos seres humanos e queremos vivir en paz e dar ás nosas fillas e fillos posibilidades de desenvolvemento; queremos axudar ás nosas familias que quedaron nos nosos lugares de orixe. Queremos achegar aquí o noso traballo, o noso talento, a nosa forza, o noso valor, a nosa cultura… Non queremos esquecer os nosos valores, as nosas crenzas, nin a nosa cultura; senón establecer un diálogo de irmandade, en pé de igualdade. Queremos que as nosas crianzas, nacidas aquí, sentanse galegas de pleno dereito e non sexan miradas como diferentes, senón como veciñas da Coruña.

Axúdanos a defender os nosos dereitos: a migrar, a traballar, á saúde e a educación, á seguridade! Construamos entre todos e todas unha sociedade aberta e diversa, onde ningún ser humano sexa ilegal.

Mesma humanidade, mesmos dereitos!

18 de Decembro, Día Mundial das Persoas Migrantes

Imaxe

Imprimir